Dzień w Sycowie

Z Syców Wiki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dzień w Sycowie – niespełna dwuminutowa kronika filmowa wyprodukowana w 1974 roku przez Wytwórnię Filmów Dokumentalnych i Fabularnych, prezentująca gospodarność mieszkańców miasta Syców w latach 70. XX wieku.

Plan zdjęciowy

W filmie przedstawiony został m.in. Plac Wolności (gdzie znajdowała się tablica o treści Opiekę nad zieleńcem sprawuje Szczep Harcerski przy L.O. w Sycowie), rzeźby w skwerze przy parku, basen, biblioteka, sieradzkie Zakłady Odzieżowe, restauracja Parkowa i stawy w parku.

Treść kroniki

Lektor (Krzysztof Świętochowski) przedstawia Syców jako sześciotysięczne miasteczko leżące przy trasie z Wrocławia do Łodzi, pięćdziesiąt kilometrów od siedziby województwa. Następnie informuje o gospodarności ówczesnych sycowian, dbających o schludność i piękny wygląd miasta. Roztropność mieszkańców i dbałość o otoczenie skutkowała wielokrotnym otrzymywaniem nagród przez lokalną społeczność. W dalszej części kroniki wspomniano krótko o przeszłości Sycowa, prezentując ujęcia rzeźb w parku, które są, według realizatorów filmu, wszystkim, co pozostało z nieistniejącego już sycowskiego zamku. Następnie ukazywane są już tylko osiągnięcia ówczesnych sycowian: miejski basen, otwierane od września technikum dla pracujących czy zespół bibliotek miejskich dla dzieci i dla dorosłych. Autorzy kroniki za jedyny większy zakład przemysłowy uznają sieradzkie Zakłady Odzieżowe, w których zatrudnionych było wówczas 650 osób (w większości kobiety). Lektor informuje także o lokalnej restauracji, która ma ambicje, by (...) stać się najlepszym przybytkiem gastronomii. Na zakończenie ukazany został staw w parku (jako ośrodek turystyczny) i pływający po nim ludzie w kajakach.

Realizatorzy kroniki

  • Mirosław Chrzanowski – redakcja,
  • Karol Małcużyński – tekst,
  • Karol Szczeciński – zdjęcia,
  • Krzysztof Świętochowski – lektor,
  • Krystyna Tunicka-Palluth – opracowanie dźwięku,
  • Jadwiga Zajicek – montaż.

Źródła

Linki zewnętrzne