Theodor Eisenmänger

Z Syców Wiki
Przejdź do nawigacjiPrzejdź do wyszukiwania
Theodor Eisenmänger


Data i miejsce urodzenia 27 października 1853
Wojków
Data i miejsce śmierci 9 lutego 1922
Syców
Burmistrz Sycowa
Okres od 8 czerwca 1891
do września 1919
Poprzednik Wilhelm Martienßen
Następca Konrat Boer

Theodor Eisenmänger (ur. 27 października 1853 w Wojkowie, zm. 9 lutego 1922 w Sycowie) – burmistrz Sycowa w latach 1891-1919.

Biografia[edytuj]

Karl Theodor Eisenmänger urodził się 27 października 1853 roku w Wojkowie koło Kowar. Był synem nauczyciela Carla Eisenmängera i Albertine z domu Wennrich. Uczęszczał do szkoły powszechnej w Kowarach, następnie do szkoły realnej w Kamiennej Górze. Od 1874 do 1876 roku pracował w sądzie w Kowarach i w sądzie powiatowym w Kamiennej Górze. Następnie złożył w sądzie apelacyjnym we Wrocławiu egzamin, został protokolantem sądowym i odbył służbę wojskową. W latach 1877-79 pracował w Niemczy, następnie w sądach w Brzegu, Sycowie, w Zgorzelcu i w Lewinie Kłodzkim. W 1882 roku podjął pracę w sądzie w Oleśnicy. Od 1 kwietnia 1885 roku został zatrudniony jako asystent w sądzie rejonowym w Sycowie. Pracował w wydziale prawa karnego jako inspektor więzienny.

Po śmierci Wilhelma Martienßena Eisenmänger został wybrany burmistrzem Sycowa w dniu 17 kwietnia 1891 roku. Został poparty przez 12 z 17 głosujących. Wybory unieważniono ze względu na błąd formalny ze strony rządu. 8 czerwca 1891 roku ponownie został wybrany burmistrzem miasta. Tym razem poparło go 13 z 17 głosujących. 17 czerwca jego wybór zatwierdził rząd królewski, a 6 lipca został uroczyście wprowadzony na urząd przez Gustava Birona.

W okresie długoletniego urzędowania Eisenmängera w mieście wprowadzano energię elektryczną, gaz i sieć wodociągową. W 1912 roku wybudowano nowy budynek szkoły ewangelickiej. Kadencja Eisenmängera przypadła na okres I wojny światowej.

W 1919 roku burmistrz Eisenmänger podupadł na zdrowiu. W związku z tym, a także w obliczu zmian ustrojowych w Niemczech zrezygnował z urzędu i przeszedł na emeryturę. 31 grudnia 1919 roku otrzymał tytuł honorowego obywatela Sycowa. Napisał wspomnienia z okresu I wojny światowej – Kriegschronik der Grenz- und Kreisstadt Groß Wartenberg (pol. Kronika wojenna miasta granicznego i powiatowego Syców).

Theodor Eisenmänger zmarł 9 lutego 1922 roku w Sycowie. Chorował na raka jelita grubego. 13 lutego w kościele ewangelickim odbyło się pożegnalne nabożeństwo żałobne. 19 lutego były burmistrz Sycowa został pochowany w rodzinnych Kowarach.

Źródła[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]

1809-1945 Christoph Heinrich Ermrich (1809-11)Georg Friedrich Frey (1811-40)Eduard Paritius (1840-51)Hermann Alexander Frey (1851-55)Friedrich Hölzel (1855-66)Karl von Euen (1867-79)Wilhelm Martienßen (1880-90)Theodor Eisenmänger (1891-1919)Konrat Boehr (1919-?)Alois Müller (?-?) • dr Bossart (?-?)Friedrich Wäscher (1942-45)
1945-1950 Leon Pietruszak (1945-46)Józef Grondowy (1947-49)Marian Czerwiński (1949-50)
Przewodniczący MRN i naczelnicy
(1950-1990)
Marian Czerwiński (1950-51)Franciszek Stronias (1952-53)Edmund Tałajczyk (1953-54)Marian Sip (1955-57)Władysław Jarmakowicz (1958-63)Kazimierz Piętka (1963-66)Ludwik Cioroch (1966-67)Danuta Kozak (1967-69)Helena Hel (1969-73)Henryk Sarnowski (1973-90)
Burmistrzowie MiG Syców
(od 1990)
Stanisław Czajka (1990-94)Henryk Sarnowski (1994-98)Stanisław Czajka (1998-2006)Wojciech Kociński (2006-07)Tomasz Czwordon (2007)Sławomir Kapica (2007-18)Dariusz Maniak (od 2018)
Zastępcy
(od 1990)
Jacek Rubik (1990-94)Zbigniew Ilski (1994-98)Ewa Głowacka (1998-2002)Zbigniew Ilski (2002-06)Tomasz Czwordon (2006-07)Jacek Przybył (2007-10)Robert Malecki (2011-18)Piotr Nogala (2018)Artur Drzyzga (od 2018)